Με Αγάπη και Αστέρια, πάντα ο κόσμος προχωρεί!
Όπως γράφει στο πανέμορφο ποίημα της η Αλκυόνη Παπαδάκη:
Πρόσεξε μην ξεχάσεις ποτέ πως η ζωή αγαπά αυτούς που την περιμένουν στη γωνία του δρόμου μ’ ένα λουλούδι στο χέρι. Μπορεί να γονατίζεις, να σέρνεσαι, να ματώνεις. Ωραία! Δε χάλασε ο κόσμος. Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους. Έχεις πάντα το καιρό να σηκωθείς. Τ’ αγάλματα μόνο δε λυγάνε.
Ονειρεύονται… και ελπίζουν…
Σε λίγο θα βγει ο Αυγερινός. Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκε μια ξελογιασμένη καρδερίνα. Και ξαγρυπνά. Κοιτάζει το φεγγάρι. Και ονειρεύεται…
Σε λίγο θα ξημερώσει… Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Κι ονειρεύονται…
Ονειρεύονται και ελπίζουν…
Τα ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ σας εύχονται να συνεχίσετε να ονειρεύεστε και να ελπίζετε…
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!